It’s the economy stupid!

Laat het meteen duidelijk zijn, ik heb van economie en financiën geen verstand. Of toch niet meer dan wat ik zelf alle dagen en maanden ervaar. Er mag niet meer buitengaan dan dat er binnenkomt. Dat concept vind ik al lastig genoeg. Visakaart, amazon, en pabo nog eens aan toe!

Beleggingen, obligaties, fondsen en andere kaaimantaksen, het klinkt allemaal ontzettend  eh… boeiend. Ik ben er niet echt mee bezig. Fout!!! Hoor ik u, denken. Het is belàngrijk, het doet de wereld draaien en zorgt er uiteindelijk voor dat ik mijn huis kan afbetalen, enz. Ik besef dat wel, maar daar houdt het ook op voor me.

Omdat een mens af en toe de nood ondervindt iets bij te leren, bleef ik gisteren hangen op de panorama reportage over Fortis. Het ging slecht met die bank in 2008, en er is door Belgen, Nederlanders en Luxemburgers een krankzinnige hoop geld ingestopt, en een hoop mannen in smetteloze pakken en blinkende dassen, vertelden over nachtelijke vergaderingen en stevige onderhandelingen in sjieke vergaderzalen. Ik ga mezelf nu niet verdenken van er echt iets van te hebben begrepen, maar ik heb wel een pak bijgeleerd.

Er is echter een ding dat me verbijsterde. En geen klein beetje.
Ergens aan het begin van de reportage kwam de persconferentie van de CEO van Fortis ter sprake, geïllustreerd met beeldmateriaal in slow-motion. Die was op korte termijn belegd, om de klanten, beleggers, beurzen en weet-ik-veel wie gerust te stellen en te verzekeren dat het met Fortis beter ging dan de omstandigheden lieten uitschijnen. Kostuum- en brillantine meneren gaven daarna hun commentaar en daar kreeg ik wel een gigantische wtf-dreun van!

Er werd geen woord gezegd op wat die CEO vertelde, het ging alleen over het feit dat hij niet geschoren was, er moe uitzag, en dat het geen wonder was dat de beurzen geen vertrouwen meer hadden in Fortis. Met andere woorden, het gaat goed met mijn bank als de bovenbaas ervan de juiste deo en aftershave gebruikt, en op tijd onder de wol kruipt. Daar hangt dan ik-weet-niet-hoeveel miljard vanaf.

Voor de rest viel het op dat alle hoofdrolspelers toch een gigantische verborgen agenda hadden, dat ego’s, persoonlijkheden en nationaliteiten (uiteindelijk werd het toch weer een België-Holland of ‘ die belgen mogen ons wel weer dankbaar zijn’ versus ‘we hebben die hollanders uiteindelijk toch goed liggen gehad, gniffelgniffel’) op het einde van de rit de doorslag gaven.

Onze nationale economie wordt gered op dezelfde manier als kinderen die op een speelplaats ruziemaken over hun knikkers…

P.S. Als u hier nu uit begrepen heeft dat ik laaiend enthousiast ben over ruilhandeleconomie, dan slaat u de bal gigàntisch mis.
Gisteren zag ik een berichtje verschijnen ergens: ‘Heeft iemand een kledingstuk te geef?’ Da’s al even verbijsterend. Hoe gierig kan een mens zijn, denk ik dan.

Advertisements

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s