Onderscheid

Floris JespersEen paar weken geleden was ik op mijn eentje in Knokke voor de tentoonstelling Floris Jespers, Kongo-Knokke. Behalve van naam, kende ik hem niet echt. Ik wist dus ook amper wat te verwachten, hoewel mij gezegd was ‘het is de moeite – ge móet er naar toe!’ Omdat het ging over de Congolese periode van Jespers (grofweg het begin van de jaren 50 van de vorige eeuw), sprak het me wel aan. Ik dus daar heen.

En het was de moeite.

Tussen alle schilderijen en een paar beeldhouwwerken hingen ook een brief van Jespers aan Gazet Van Antwerpen. Eén passage daaruit intrigeerde me, en is erg blijven hangen. Ik weet niet goed waarom.

“… maar een rythme dat alleen door een schilder-dichter en musicus te ontdekken valt”

Schilder-dichter en Musicus. Waarom die twee samen, schilder-dichter? Schilderen met woorden en beschrijven met verf en penseel? Afbeelden in kwatrijnen en verwoorden op doek? Ik zie het niet meteen. Is het omdat Jespers zelf muzikant was – hij speelde in diverse variété orkesten in de jaren 20 – dat hij vindt dat dat onderscheid tussen muziek en verf veel groter is dan het verschil tussen verf en woorden?

Paul Valéry deelt schilders op in sprekers en zangers, en doet dat zonder een bepaald systeem of sluitende structuur. Het is intuïtief, een kwestie van aanvoelen. Analyseren, uit mekaar halen, afbreken en weer opbouwen. Of je door het werk laten meeslepen en impregneren. Ongetwijfeld is het voor iedereen ook anders, kijkt iedereen er anders naar. Da’s ook de bedoeling. Er is geen één waarheid, behalve uw eigen waarheid. Zeker niet in (schilder)kunst. Vooral niet.

Als ik het onderscheid van Valéry volg, is Jespers een zanger, zeker in die congolese periode. Een muzikant. Hij beeld ritmes uit, de kleuren en de omgeving dansen voor hem uit en overweldigen hem. In het begin van zijn Congo-periode is er nog iets academisch, hij wil weergeven wat hij ziet. Niet veel later verdwijnt dat, en hij laat zich meeslepen door de sfeer en wat het met hem doet. Mensen worden abstracter afgebeeld, in vlekken en beweging.

Blij dat ik er naar toe geweest ben, u hebt wat gemist. En het doet me beseffen dat Centraal-Afrika, de regio van de grote meren écht wel nog niet van die bucketlist van mij mag gehaald worden…

Advertenties

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s